De jaren 70
In deze periode werd de hoofd-klasse door de KNVB opgestart en was Voerendaal vastbesloten om in deze klasse uit te komen. De start verliep echter minder rozekleurig, men ontsnapte aan degradatie uit de eerste klasse. Na een wisseling van de wacht op bestuurlijk niveau sloeg Voerendaal wederom de weg naar boven in.
1970
De gouden tijd van weleer leek voorbij. Coy Koopal die het 2e jaar bij Voerendaal diende, zag zijn mannen wegzakken in het degradatiemoeras. KVC Oranje was al gedegradeerd en Voerendaal mocht met Eysden onderling uitmaken wie kon afnokken uit de eerste klasse.
De eerste wedstrijd werd 1-1. Dus ... de week erna werd een tweede wedstrijd gehouden. Wederom 1-1, dan maar verlengen. Het was een koude dag, doch toen Voerendaal in de 2e verlenging het verlossende doelpunt scoorde, durfde een supporter zijn meegenomen vlag uit te halen ... om zich te beschermen tegen de kou.
In augustus kwam een nieuwe voorzitter aan de macht: Sjef Leclair was de naam. 'Ik heb geen balle verstand van voetbal', zei hij, 'maar ik zal deze club opkrikken', beloofde hij bij zijn plechtige inwijding.
Inmiddels had geestelijk adviseur kapelaan Vandenbooren ook zijn functie neergelegd en eerwaarde pastoor P.Loo nam de taak over.
Verder gebeurde dit jaar iets opmerkelijks. Er werd een supporters-vereniging opgericht. Nu heeft u kunnen lezen dat dit in 1954 reeds was gebeurd, met in 1964 hun 10-jarig bestaan. Echter het scheen dat de vereniging geld nodig had en de supportersvereniging werd heropgericht met gemeentelijke goedkeuring en echte verenigingsstatuten. Ze maakten zich gelijk verdienstelijk met het aanleggen van terreinaccommodaties, ijzeren poorten en bestrating.
1971
Het voetbal ging weer een stuk beter, maar dat had Sjef Leclair dan ook beloofd. Het 1e speelde zich naar een 5e plek en met Voerendaal 2 liep het zeer goed. De reserve van ons werd kampioen en om de historie te completeren: Zij promoveerde naar de reserve 1e klasse.
Ook de veel besproken terreinproblemen leken nu opgelost. Er werd een 3e terrein aangelegd aan de hongerbeekstraat. Dit was hard nodig want onze jeugdafdeling was ondertussen behoorlijk uit de kluiten gewassen, 200 leden, verdeeld over 12 elftallen, moesten voetballen en het ledenaantal bleef groeiende.
Na alle tumult van kampioenschappen, feestvieren en bouwactiviteiten staan we nu even stil bij Sjo Gubbels. In 1937 kwam hij met zijn vrouw Maria bij de voetbalclub en diende de vereniging vanaf die tijd met verschillende werkzaamheden. In '70 / 71 'bezette' hij de kantine en op de achtergrond werkten zij als sociale-werkers van de club. Sjo, als toenmalig kantinebaas, hoorde menig 'zeifer' verhalen aan en zorgde 'onopvallend' voor de buitenwereld door dingen die gedaan moesten worden. Het 'ondankbare werk' noemt men dat. Helaas is Sjo niet meer in ons midden, in december 1987 werd hij uit ons midden weggerukt. Zijn portret moge dan wel in onze kantine, als blijvende herinnering en ter nagedachtenis aam hem, tegen de muur prijken, zijn persoonlijke afwezigheid in de kantine is merkbaar.
1972
Voerendaal was weer in diepe rust. Weinig schokkende gebeurtenissen. Het eerste elftal speelde in de 1e klasse F, het tweede elftal 1e reserve klasse, het derde elftal 2e klasse afd. Limburg en het vierde elftal 3e klasse afd. Limurg.
Koopal verliet ons, na vier seizoenen de jongen te hebben bijgestaan. Zowel het toenmalig bestuur als Coy zelf vonden dat er iets nieuws moest komen en in goede verstandhouding werd het huwelijk ontbonden. Dhr. P van Dijk uit Maastricht werd zijn opvolger.
Voerendaal 1 eindigde op een 7e plek met 22 punten, ons 2e op de 6e plaats, Voerendaal 3 en Voerendaal 4 werden 3e.
Op emancipatiegebied waren er wel veranderingen merkbaar. Voerendaal kreeg dit jaar damesvoetbal. Mevr. A. de Esch-Somers had de algehele leiding en mevrouw Bollen moest zieltjes winnen. 17 dames hadden zich opgegeven en in 1973/74 zou men starten met competitievoetbal. Voor hoe lang?
1973
Voerendaal eindigde op een mooie 4e plek, maar financieel waren er problemen. Dus Sjef Leclair en zijn dicipelen organiseerden een groot feest met voor 'elk wat wils' met als doel: POEN!
De voetballers speelden nog even door, want Voerendaal had de finale bereikt van de KNVB-districtbeker Zuid II. De tegenstander heette Almania en zo heette ook de winnaar. Thuis werd er met 2-0 verloren van die van 'Zitterd'.
Ons 2e werd 2e en er braken moeilijke tijden aan in onze kleedruimte. Door o.a. de komst van het dameselftal, moesten een aantal elftallen zich omkleden in het zwembad. Voerendaal 3 en 4 werden wederom 3e. Sjef Leclair had grote plannen met de accommodatie, maar eerst even een paar losse guldens bij elkaar 'bietsen'.
1974
Het jaar van de afgrijselijke finale in München. Wie kan deze thriller ooit vergeten? Voerendaal speelde gelukkig erg succesvol. De KNVB had een idee. Van de 1e klasse F mochten de eerste 7 uitkomen in een nieuwe competitie:
DE HOOFDKLASSE. Opdracht aan trainer van Dijk: 'Jij zorgt ervoor, dat die van ons bij de eerste 7 komen!' en Voerendaal voetbalde met al hetgeen dat erin zat ... samen met de andere koplopers vanaf het begin mee bovenaan. In de winter werd er een oefenwedstrijd gespeeld tegen MVV en er werd nipt met 2-1 verloren. Onze amateurs bezorgden de profs de nodige problemen. De nieuw aangekochte Walter Lebien scoorde zelfs zeer professioneel de geleijkmaker 1-1.
In dit jaar startte 20 vrouwelijke schonen met hun competitie. Het liep de eerste malen perfect met de meiskes en er speelde zelfs bekende namen zoals Willy Wijnen, Marianne Bruls, Troutje Demas, Bep Boumans en Wies Rogge en noem maar op.
De dames werden gesponsord door groente-en fruithandel Eussen. Dan was het natuurlijk onvoorkomelijk dat er langs de lijn regelmatig 'Bloemkooolléééé was te horen. Heel Voerendaal stond op zijn kop. De 'R.K' stond helaas niet toe dat er aan het eind van de wedstrijd shirtjes werden geruild.
Voerendaal heeft goede voetballers gekend en gebrek aan goede keepers hebben we nooit gehad. Sjef Senden is een tijd prof geweest bij Fortuna, maar de enige echte Voerendaalse jongen die echt doorbrak heet Leo Crutzen. Hij keepte menige wedstrijd voor Eredivisieclub Sittardia. Later bewees hij nog vele diensten aan Limburgia, maar in Voerendaal is hij begonnen en teruggekeerd.
Maargoed Voerendaal moest in dit jaar zijn eigen klusje klaren en dat was eindigen bij de eerste 7. Na 10 gelijke spelen en 9 maal winst was de sprong naar de hoofdklasse gelukt! Feest voor Voerendaal 1 en groot verdriet bij Voerendaal 2, zij moesten de res. 1e klasse weer verlaten.
1975
Voerendaal het eerste seizoen in de nieuwe hoofdklasse. Onze jongens startten redelijk goed. In het begin van het jaar 1-1 tegen RKC en 5-2 winst tegen Valkenswaard. Voerendaal eindigde met 25 punten uit 26 wedstrijden ergens in de middenmoot. Je zou zeggen: toch een goede prestatie, maar het gedonder begon weer onderling met spelers en bestuursleden. Niet iedereen vond de hoofdklasse even leuk. Laten we het 'misverstanden' noemen, die leidden tot het opstappen van enkele spelers. Donkere wolken vormden zich dan ook boven het hoofd van voorzitter Leclair. Een lichtpuntje was de nieuw gereedgekomen kleedaccommodatie.
Gespannen werd aan de nieuwe competitie begonnen en...buitengewoon goed gestart, 8 punten uit 5 wedstrijden. De zon scheen weer voor het verenigingsbestuur. Zelfs onze geestelijk adviseur was op zaterdag naar onze rood-witten komen kijken. Bekenden uit deze spelersgroep: Jean Crutzen, Jan Moonen, Jo Consten, Leo Senden, Willie Bruls, Leo Crutzen, Servé Hoenjet.
1976
7 februari 1976. Het bestuur had eindelijk zijn eigen hok. Een eigen bestuurskamer. De cafétaferelen waren daarmee ook al verleden tijd. Voerendaal voetbalde onopvallend in de middenmoot en wist zich aan het einde van het seizoen wederom te handhaven in deze hoofdklasse. 10e plaats met 22 punten uit 26 wedstrijden. Het 2e werd 8e, het 3e en het 4e eindigden op een 2e plek.
Jo Gerards, de nieuwe trainer, vond het allemaal een uitdaging om met zo'n elftal (gemiddelde leeftijd 23 jaar) de competitie in te gaan. Oorzaak: de jeugdgolf bereikte de 18 jaar en werd doorgeschoven naar de senioren. De gouden jaren van Voerendaal 1 en 2 hadden de jeugd aangelokt om te gaan voetballen.
1977
Het is paasmaandag 11 april. Voerendaal bouwde een nieuwe tribune, dus bouwde weer een feestje. Voor de aanvang van de wedstrijd Voerendaal - Limburgia werd de zittribune officieel in gerbuik genomen. Er konden 500 personen op plaatsnemen en die waren er ook. Inclusief de VIP's. De kosten van de tribune waren 'slechts' 35.000 gulden.
Arno Boosten speelde in deze maand zijn eerste wedstrijd voor Voerendaal 1, waar hij daarna niet meer weg te denken was. Arno maakte zijn debuurt tegen TOP en speelde toen al een goede wedstrijd, ondanks Voerendaal met 1-0 verloor.
Voerendaal kreeg prof-allures. Er werd onderhandeld met met Bram Geilman (toenmalig keeper van RODA JC), want onze doelman Leo Crutzen stopte en begon later een café. Het 2e van Voerendaal werd kampioen, de jeugdafdeling vierde zijn 30-jarig bestaan dus ..... wederom feest in Voerendaal.
Toch waren er ook minpunten, want voorzitter Leclair vetrok naar Amerika en het bestuur bleef stuurloos achter. Voerendaal 1 ontsnapte dan ook ternauwernood aan degradatie. Het tweede werd kampioen, maar promoveerde niet omdat ze 1 punt tekort kwamen in de promotieronde. Het derde eindigde in de middenmoot, het 4 behaalde een mooie 2e plaats, het 5e werd voorlaatste en het 6e eindigde gelijk op de eerste plaats met Sittard, maar verloor het beslissingsduel.
1978
Voerendaal speelde zeer onregelmatig. De ene zondag wonnen ze met grote cijfers en de andere zondag verloren ze met even grote cijfers. "De ploeg van de wisselvalligheid" werd in de pers veelvuldig vermeld. Nu bestond de ploeg uit zeer jonge spelers, om een redelijk aanvaardbaar excuus te noemen.
Trainer Jo Gerards kondigde aan de club te gaan verlaten en Jan Druyts zou de nieuwe trainer worden. Voerendaal eindigde in de middenmoot. Voerendaal 3 werd overtuigend kampioen en promoveerde naar de 1e klasse.
Het clubhuis werd weer verbouwd... Was hard nodig na al die feesten en een 4e voetbalveld kwam erbij. Het trainingsveld werd vernieuwd, zwel de lichtinstallatie als de bodem. De club begon zich op te maken voor het 50-jarig jubileum. Veel problemen kon dit niet opleveren, want in feesten organiseren had Voerendaal de nodigde ervaring.
1979
Voerendaal bestaat 50 jaar. De laatste accommodatiewerkzaamheden van het Leclair-plan werden uitgevoerd. Kassa's en afrastering werden geplaatst. Alles was gereed, maar Voerendaal was nagenoeg failliet. Het feest zou de oplossing wel verzorgen. Dit feest was men verschuldigd aan alle trouwe supporters en aan de mensen die zich in deze 50 jaar voor de club hadden uitgesloofd.
Maar eerst het voetbalrelaas in dit jubileumseizoen: bedankt Jo Gerards en welkom Jan Druyts. Het seizoen '78/'79 moest worden afgehandeld. Voerendaal speelde het zwakste seizoen tot nu toe in de hoofdklasse en eindigde in de onderste regionen, net boven de degradanten. Voerendaal 2 eindigde op een 5e plek. Voerendaal 3 werd 8e, Voerendaal 4 behaalde een 2e plaats, Voerendaal 5 werd 3e en Voerendaal 6 werd na 3 jaar alweer opgedoekt.
Het feest: Vier dagen in de tent en even uit de tent naar huis om te slapen.
